گزارش برنامه صعود به قلل چالکی،کنگرچال و یان| صعود به قلل چالکی،کنگرچال و یان |
|
|
| نویسنده مدیر | |
|
صعود به قلل چالکی،کنگرچال و یان تیم 5 نفره مابعد از ظهر روز چهارشنبه،هشتم ساعت 2 با دو دستگاه سواری جهت صعود به قله های چالکی،کنگرچال و یان که در منطقه دوهزار واقع شده اند عازم اسل محله می شویم و بلافاصله مسیر دریاسر راپیش گرفته و ساعت 5 در میان مه غلیظ و برف بسیار سنگین به دریاسرمیرسیم. قصدمان رسیدن به گوسفندسرای تراج بود که با توجه به حجم برف و مه که تمام منطقه را پوشانده وتا چند متر بیشتر دید نداریم مجبور می شویم در کلبه ای در دشت دریاسر شب را سپری کنیم. صبح روز پنجشنبه نهم پس از صرف صبحانه ساعت 6 به طرف گوسفندسرای تراج به راه می افتیم.حجم زیاد برف، برف کوبی سنگینی را به ما تحمیل می کند که در کنار کوله های سنگین ما و زیبایی های جنگل باعث کندی حرکت ما می شوند.سرانجام ساعت 13:20 به گوسفند سرا می رسیم و سرپرست تیم تصمیم می گیرد در همان محل مستقر شویم.سکوت، آسمان پر ستاره و گرمای قلب ها شب سرد کوهستان را به شبی آرام و پر خاطره برای ما تبدیل می کنند. تیم 5 نفره مابعد از ظهر روز چهارشنبه،هشتم ساعت 2 با دو دستگاه سواری جهت صعود به قله های چالکی،کنگرچال و یان که در منطقه دوهزار واقع شده اند عازم اسل محله می شویم و بلافاصله مسیر دریاسر راپیش گرفته و ساعت 5 در میان مه غلیظ و برف بسیار سنگین به دریاسرمیرسیم. قصدمان رسیدن به گوسفندسرای تراج بود که با توجه به حجم برف و مه که تمام منطقه را پوشانده وتا چند متر بیشتر دید نداریم مجبور می شویم در کلبه ای در دشت دریاسر شب را سپری کنیم. صبح روز پنجشنبه نهم پس از صرف صبحانه ساعت 6 به طرف گوسفندسرای تراج به راه می افتیم.حجم زیاد برف، برف کوبی سنگینی را به ما تحمیل می کند که در کنار کوله های سنگین ما و زیبایی های جنگل باعث کندی حرکت ما می شوند.سرانجام ساعت 13:20 به گوسفند سرا می رسیم و سرپرست تیم تصمیم می گیرد در همان محل مستقر شویم.سکوت، آسمان پر ستاره و گرمای قلب ها شب سرد کوهستان را به شبی آرام و پر خاطره برای ما تبدیل می کنند. جمعه دهم ، ساعت 5 صبح کمپ را به طرف قله چالکی ترک می کنیم و باز برف کوبی سنگین و صدای خرد شدن برف یخ زده در زیر گام ها روح را سرشار از هیجان می کند.با توجه کامل به هشدارهای سرپرست به راهمان ادامه می دهیم و سرانجام ساعت 8 چالکی را صعود می کنیم ،و این آغاز راه است کنگرچال و یان آن دورتر ما را به خود می خوانند،باید رفت. با گرفتن عکس و بدون استراحت حرکت به سوی کنگرچال شروع می شود.در خط القعر یال شمالی-جنوبی بین کنگرچال و چالکی لباس های اضافی را زیر سنگ گذاشته و به حرکت به طرف قله کنگرچال ادامه می دهیم(تراج). ساعت حدود 10 است که به قله میرسیم.هوا عالی است. حدود نیم ساعت وقت صرف نوشیدنی و عکس گرفتن شد.ساعت10:30 به طرف قله یان که به جرات می توان گفت پای هیچ کس تاکنون به آن نرسیده بود به راه می افتیم.آفتاب خودنمایی می کند.بخت با ما یار است که بادی در کار نیست. گویی همه چیز قصد جاودانه کردن این صعود را دارد. مسیر پر برف است و به خاطر وجود شیب و تیغه های تند و پرتگاه ها و صخره ها اعضای تیم باید در حمایت باشند که این کار با حوصله توسط سرپرست انجام می شود. با تلاش زیاد ساعت13:20 همگی بر فراز قله یان قرار می گیریم.قله ای که اولین بار است نفر به خود می بیند. احساس شعف از پای نهادن بر مکانی بکر وجودمان را پر کرده است. خستگی ساعت ها صعود با دیدن این همه زیبایی از تنمان بیرون می رود.چشم انداز قله فوقالعاده است.سیالان،کندیگان و خانه بن درجنوب و جنوب غرب،کوه های طالقان و الموت در جنوب و جنوب شرق وعروس های سفیدپوش منطقه تخت سلیمان در شرق دیده میشوند.دیواره علم از اینجا دیدنی تر از همیشه است. پس از توضیحات کامل سرپرست در مورد قلل اطراف ،به خاطر سپردن مناظر زیبا و کمی استراحت راه برگشت را در پیش میگیریم.جالب اینجاست که راه برگشت از صعود دشوارتر بود. سرانجام ساعت 17:45 به محل کمپ رسیدیم و شب را در همین محل به استراحت پرداختیم.شنبه یازدهم ساعت 6 صبح به سمت اسل محله حرکت کردیم و ساعت 9:30 سوار ماشین شدیم.4 روز به سرعت گذشت و خاطرات ماندند و می مانند اعضای تیم:آقایان پرویز مشهدی، محمد صادق مشایخی، فریدون فرقانی، محسن بیگی گزارش برنامه از:آذر نوذری |
